Witamy na stronie Parafii Św. Wojciecha w Elizabeth

	Chrzest
	Chrzest jako pierwszy sakrament Nowego Przymierza jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą wprowadzającą do życia w Duchu i otwierającą dostęp do następnych sakramentów (por. KKK nr 1213). Chrzest udzielany przez zanurzenie lub polanie wodą dzięki działaniu Ducha Świętego jest obmyciem, które oczyszcza, uświęca i usprawiedliwia (por. 1 Kor 6,11; 12,13); oznacza i urzeczywistnia śmierć dla grzechu i wejście w życie Trójcy Świętej przez upodobnienie do misterium paschalnego Chrystusa (por. KKK nr 1239). „Chrzest jest konieczny do zbawienia, tak jak Kościół, do którego chrzest wprowadza” (KKK nr 1277). Najważniejszymi skutkami chrztu są: odpuszczenie grzechów i nowe narodzenie w Duchu Świętym (por. Dz 2,38; J 3,5; KKK nr 1262). Chrzest czyni człowieka także „nowym stworzeniem” (2 Kor 5,17), przybranym dzieckiem Bożym (por. Ga 4,5-7), „uczestnikiem Bożej natury” (2 P 1,4), świątynią Ducha Świętego (por. 1 Kor 6,19); członkiem Ciała Chrystusa (por. Ef 4,25; 1 Kor 12,13). Przez charakter sakramentalny chrztu, który konsekruje i uzdalnia do uczestnictwa w liturgii Kościoła, ochrzczeni mają udział w kapłaństwie wspólnym wiernych, partycypując w prorockiej, kapłańskiej i królewskiej misji Chrystusa (por. KKK nr 1268; 1272-1273). Chrzest jest także podstawą wspólnoty między wszystkimi chrześcijanami, sakramentalnym węzłem jedności łączącym wszystkich ochrzczonych (por. KKK nr 1271). Każdy ochrzczony na mocy przynależności do Kościoła ma także prawa i obowiązki w Kościele. Prawo przyjmowania innych sakramentów, karmienia się słowem Bożym i korzystania z pomocy duchowych Kościoła (por. KKK nr 1269). Obowiązki wynikające z przyjętego chrztu wyrażają się w wyznawaniu wiary przed ludźmi oraz uczestnictwie w apostolskiej i misyjnej działalności Kościoła (por. KKK nr 1270; por. KDK 17; DM 7; 23). Wymagania stawiane rodzicom chrzestnym według Kodeksu Prawa Kanonicznego Kan. 874 § 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto: 1° jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania; 2° ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku; 3° jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić; 4° jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej; 5° nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest. § 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu. W celu ustalenia terminu Chrztu św. oraz wszelkich szczegółów związanych z planowanym Chrztem św. prosimy o kontakt z biurem parafialnym pod numerem telef. 908 352 2791 lub e-mail: office@stadalbert.us powrót do góry

	Spowiedź
	Pan Jezus ustanowił Sakrament Pokuty w dniu swego Zmartwychwstania słowami: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane." J 20, 22-23 Sakrament pokuty odpuszcza człowiekowi wszystkie grzechy i daje łaskę do dobrego życia, ukazuje osobistą i eklezjalną drogę nawrócenia, skruchy i zadośćuczynienia ze strony grzesznego chrześcijanina. Nazywa się go również sakramentem nawrócenia, ponieważ urzeczywistnia w sposób sakramentalny wezwanie Jezusa do nawrócenia, drogą powrotu do Ojca, od którego człowiek oddalił się przez grzech. Sakrament pokuty sprawowany jest w naszej Parafii według następującego porządku: - w każdą sobotę 9:00-9:30 rano - pół godziny przed Mszą św. i nabożeństwem w każdy pierwszy piątek miesiąca - w pierwsze niedziele misiąca 15 minut przed każdą Mszą św. - w dowolnym innym czasie po wcześniejszym ustaleniu tego z księdzem. powrót do góry

	Eucharystia
	Kolejnym sakramentem wtajemniczenia chrześcijańskiego jest Najświętsza Eucharystia. Ona dopełnia zapoczątkowane dzieło Nowego Przymierza człowieka z Bogiem i włączenia go we wspólnotę Kościoła. Związek chrztu i bierzmowania z Eucharystią opiera się na tym, że jest ona głównym znakiem i sakramentalnym uobecnieniem Paschy Chrystusa w Kościele. Celebracja Eucharystii sprawia substancjalną obecność Chrystusa, a w Komunii sakramentalnej następuje najdoskonalsze i najgłębsze włączenie w misterium paschalne zapoczątkowane we chrzcie, wyraża się przynależność do Kościoła i jedność całej wspólnoty wierzących. Chrzest uprawnia do uczestnictwa i przyjmowania Eucharystii, bierzmowanie dzięki otrzymanemu Duchowi Świętemu uzdalnia do pełniejszego w niej udziału przez czynne włączenie się w posługi liturgiczne właściwe świeckim na mocy kapłaństwa wspólnego oraz do składania duchowych ofiar i łączenia ich z Ofiarą Chrystusa. Eucharystia jest źródłem życia chrześcijańskiego (KKK 1324; por. KK 11), ponieważ z uczestniczenia w niej chrześcijanin czerpie inspiracje i moc, aby żyć jak prawdziwy uczeń Chrystusa (KKK 1392). Jak podkreśla Katechizm, Eucharystia jest ukoronowaniem życia duchowego i celem wszystkich sakramentów (KKK 1374). Wymagania do Pierwszej Komunii Świętej: - Dziecko musi być w 2-3 klasie szkoły podstawowej - Dziecko musi posiadać świadectwo chrztu św. - Dziecko musi wcześniej uczęszczać przez przynajmniej 2 lata na katechezę lub do katolickiej szkoły podstawowej - Przed przyjęciem Pierwszej Komunii Świętej wymagane jest przystąpienie do Sakramentu Pojednania Dorośli zainteresowani przyjęciem Komunii Świętej po raz pierwszy powinni przejść specjalny kurs, zwany RCIA program. W celu uzyskania bliższych informacji dotyczących przyjęcia pierwszej komunii świetej w naszej Parafii prosimy o kontakt z biurem parafialnym pod numerem telef.: 908 352 2791 lub e-mail: ccd@stadalbert.us powrót do góry

	Bierzmowanie
	Bierzmowanie jest tradycyjnie drugim sakramentem wtajemniczenia chrześcijańskiego, w którym ochrzczeni otrzymują pełnię Ducha Świętego, tak jak Apostołowie otrzymali Go w dzień Pięćdziesiątnicy. Bierzmowanie jest więc dopełnieniem łaski chrztu, daje jej wzrost i pogłębienie, ściślej jednoczy z Chrystusem dzięki Jego Duchowi, głębiej zakorzenia w synostwie Bożym, pomnaża dary Ducha Świętego otrzymane we chrzcie, udoskonala więź z Kościołem, udziela specjalnej mocy Ducha Świętego do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem (por. KKK nr 1303). Chrzest prowadzi do bierzmowania i domaga się jego, bierzmowanie z kolei wymaga uprzedniego chrztu i rozwija zapoczątkowane przez niego nowe życie. O związku bierzmowania z chrztem świadczy także wyznanie wiary chrzcielnej składane przez kandydatów oraz to, że świadkami bierzmowania są zwykle rodzice chrzestni bierzmowanych (por. KPK kan. 893 §1, §2). Sakrament bierzmowania wyciska także na duszy niezatarte znamię czyli charakter, który jest znakiem naznaczenia chrześcijanina przez Chrystusa pieczęcią Ducha Świętego, dając mu moc do dawania o Nim świadectwa (por. KKK nr 1304). Charakter sakramentalny bierzmowania udoskonala również kapłaństwo wspólne wiernych, którego uczestnikami stali się już przez chrzest. Posługa biskupa, który jest „gwarantem i sługą jedności swego Kościoła oraz jego powszechności i apostolskości” (por. KKK nr 1292), przy udzielaniu bierzmowania wyraża związek tego sakramentu z pierwszym zstąpieniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy to Apostołowie zostali napełnieni Duchem Świętym, aby przekazywali Go wiernym przez modlitwę i włożenie rąk. Sakrament Bierzmowania udzielany jest na zakończenie dwuletniego przygotowania prowadzonego w ramach nauczania religii. Przygotowanie takie przeprowadza się w 8 i 9 klasie. Obejmuje ono zajęcia lekcyjne, rekolekcje oraz uczestnictwo w programach służących wspólnocie. Dorośli zainteresowani przyjęciem Sakramentu Bierzmowania powinni przejść specjalny kurs, zwany RCIA program. W sprawie bliższych informacji dotyczących sakramentu bierzmowania w naszej Parafii prosimy o kontakt z biurem parafialnym pod numerem telef. 908 352 2791 lub e-mail: ccd@stadalbert.us powrót do góry

	Namaszczenie Chorych
	Jeden spośród siedmiu sakramentów - sakrament namaszczenia chorych - przewidziany jest dla ciężko chorych. Chory lub ktoś z jego otoczenia wzywa kapłana, zwłaszcza gdy choroba zagraża życiu lub gdy siły chorego, np. z powodu jego wieku, bardzo opadły. Kapłan modli się wraz z domownikami za chorego. Namaszcza jego czoło i ręce olejem świętym, wypowiadając przy tym słowa: „Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego. Amen. Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie. Amen”. Chory, który nie stracił przytomności, powinien też przyjąć sakrament pokuty i Komunię świętą (Wiatyk). Namaszczenie może być powtarzane przy każdym nawrocie ciężkiej choroby. O namaszczeniu chorych czytamy w Liście św. Jakuba: Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone (Jk 5, 14-15). Sakrament Namaszczenia Chorych może być sprawowany wspólnie w kościele podczas uroczystej Mszy św. albo w domu chorego lub w szpitalu na życzenie chorego lub jego rodziny. W celu zaproszenia kapłana aby udzielił Sakramentu Namaszczenia prosimy o kontakt z biurem parafialnym pod numerem telef. 908 352 2791 powrót do góry

	Małżeństwo
	Sakrament małżeństwa jest przymierzem między ochrzczonymi, mężczyzną i kobietą, którzy tworzą ze sobą wspólnotę życia i miłości, skierowaną na dobro małżonków oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa (KPK, kan. 1055). Sam Bóg jest twórcą małżeństwa. Wpisane jest ono bowiem w samą naturę mężczyzny i kobiety, którzy wyszli z ręki Stwórcy (KDK 48). Małżeństwo nie jest więc instytucją czysto ludzką, ale pochodzi ono od Boga, który stwarza człowieka z miłości i do miłości (KKK 1604). Mężczyzna i kobieta są stworzeni wzajemnie dla siebie, aby tworzyć parę małżeńską. „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swoją żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2, 24). Jezus w swoim nauczaniu przypomina pierwotny sens związku mężczyzny i kobiety, tak jak został on zamierzony przez Stwórcę (Mt 19, 8). Jezus podkreśla nierozerwalność małżeństwa, a jednocześnie daje siłę i łaskę do przeżywania małżeństwa w nowych wymiarach Królestwa Bożego. Jezus podnosi małżeństwo do rangi sakramentu. Małżeństwo chrześcijańskie staje się znakiem, sakramentem przymierza Chrystusa i Kościoła (KKK 1617). Wzajemne wyrażenie zgody przez małżonków jest niezbędnym elementem, który „stwarza małżeństwo”. Jeśli nie ma zgody, nie ma małżeństwa (KPK, kan 1057). Zgoda jest aktem osobowym, rozumnym i wolnym. Nie może więc być mowy ani o wprowadzeniu w błąd, ani o jakimkolwiek przymusie, którejkolwiek ze stron. Zgoda małżeńska znajduje swoje dopełnienie w zjednoczeniu cielesnym (KPK, kan. 1061). Zgoda małżonków powinna być wolna od przymusu i ciężkiej bojaźni. Jeśli tej wolności nie ma, małżeństwo jest nieważne (KPK, kan. 1095-1107). Kościół wymaga od swoich wiernych kościelnej formy zawarcia małżeństwa. Potrzebna jest obecność przy obrzędzie zawarcia małżeństwa kapłana lub diakona jako urzędowego świadka Kościoła. Małżeństwo jest aktem publicznym i jako takie powinno być celebrowane podczas liturgii, aby była pewność odnośnie do jego zawarcia (KKK 1631). „Z ważnego małżeństwa powstaje między małżonkami węzeł z natury swej wieczysty i wyłączny. W małżeństwie chrześcijańskim małżonkowie zostają ponadto przez specjalny sakrament wzmocnieni i jakby konsekrowani do obowiązków swego stanu i godności” (KPK, kan. 1134). Narzeczeni planujący zawarcie sakramentalnego małżeństwa proszeni są o zgłoszenie się do Parafii na rok przed planowaną datą ślubu. W celu uzyskania bliższych informacji prosimy o kontakt z biurem parafialnym pod numerem telef. 908 352 2791 lub o kontakt e-mail z którymś z księży (adresy e-mail księży zamieszczone są w dziale „Kontakt”) powrót do góry

	Święcenia
	Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej. Obejmuje on trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat. Urząd kościelny, przez Boga ustanowiony, sprawowany jest w różnych stopniach święceń przez tych, którzy od starożytności już noszą nazwę biskupów , prezbiterów i diakonów. Nauka katolicka, wyrażona w liturgii, Urząd Nauczycielski i stała praktyka Kościoła uznają, że istnieją dwa stopnie uczestniczenia w kapłaństwie Chrystusa: episkopat i prezbiterat. Diakonat jest przeznaczony do pomocy im i służenia. Dlatego pojęcie sacerdos - kapłan - oznacza obecnie biskupów i prezbiterów, a nie diakonów. Nauka katolicka przyjmuje jednak, że zarówno dwa stopnie uczestniczenia w kapłaństwie (episkopat i prezbiterat), jak i stopień służby (diakonat), są udzielane za pośrednictwem aktu sakramentalnego nazywanego "święceniami". W Archidiecezji Newark sprawą powołań do życia duchownego zajmuje się Archdiocese of Newark Office of Vocations w Kurii w Newark. W celu uzyskania bliższych informacji proszę kontaktować się z Vocations Office at Archdiocese of Newark, 171 Clifton Ave. PO Box 9500, Newark, NJ 07104-0500. Numer telef. 973 497 4365. Adres strony internetowej: www.rcan.org powrót do góry